Het huftertje

Inbrekers

Inbreker, slaaf der criminaliteit, onze ziel laat u links liggen (u laat onze ziel links liggen), u bent door en door verrot, twitterde ik een aantal weken geleden. Dit moet ik wel schrijven.

Niemand vindt inbrekers aangenaam gezelschap. Niemand, die dan niet overvallen, in elkaar geslagen wil worden, voor een hoopje euro’s achter wil worden gelaten, zit te wachten op een stelletje hufters, die onze wereld wat kleiner maken. Kleiner, omdat we ons na een overval, met of zonder geweld, niet vrijelijk meer kunnen laten gaan. Waar alles zo veilig en schoon, proper en te vertrouwen was, is het nu een omgeving vol met angst, schuldgevoel, hulpeloosheid en een zeker  groeiende desinteresse van sommige groepen van de bevolking.

De inbreker. Wat is dat nu eigenlijk? Een persoon? Een beest? Een angel die steeds dieper onze beschaving in wordt gedrukt. Een wesp die het net nog even niet weet. Die wel steekt, maar onzeker is en nog niet echt doordrukt. Wespen die een overval kunnen overleven en vrij uit gaat met de buit.  Andere wespen niet! De hand van de overvallende kan zo maar landen op dat fragiele lichaam van het beest. Spijtig, maar waarom was de wesp er überhaupt?

Desolate aspiranten wagen hun leven voor een “buck of five”. Een euro meer of minder. De buit kan, echter,  zo immens zijn,  dat een leven vol achterom kijken en desinteresse in de waarheid van al deze pracht bewaarheid wordt. Een mooi streven als u daar voor kiest. Als dat uw doel is. Anderen werken aan carrières en bouwen levens en kapitaal op. Verdiend, met bloed, zweet, tranen en soms een lach.

Straattaal spreekt over respect. Sommige ouderen spreken nog over respect. Wat betekent dat nu eigenlijk? Zie nu hier: aanzieneerbied of waardering, die men heeft voor (of ontvangt van) iemand vanwege zijn kwaliteiten, prestaties of vaardigheden. Wat een vaardigheid is het iemand van hun portemonnee of huiselijke spullen te ontdoen? Wat een prestatie is het ouderen te overvallen en voor dood achter te laten!? Een top kwaliteit is het, niets meer en niets minder. Knap hoor!

Auto-ongelukken en de samenhangende doden! Een dalende trend. Ook criminaliteit neemt al jaren af. (Is dat nog steeds zo?) Dat is een top gegeven en daar kunnen we ons respect voor uit dragen. Niets mis mee. Maar, waar zit de angel van de veel te jonge inbreker? Het huftertje!

 

Kamal Bergman

Advertisements

About Kamal Bergman

Ik ben een Nederlandse schrijver en ik schrijf columns, blogs en korte verhalen. Ik woon en werk in Amsterdam. Naast schrijven ben ik muzikant in de band The Sound Press en werk ik in het sociaal domein. Op dit moment werk ik aan een nieuw boek over twee totaal verschillende homoseksuele jongens, die gevangen zitten in oude tradities, geloofsovertuigingen, familiaire omstandigheden en een maatschappij die mensen uitsluit en tegenover...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s