Boerman, boerman (zijlstra’s feestje)

Buurman, buurman

Ergens in het jaar dat ik dertien was, kwam ik thuis van school en ontdekten mijn broer en ik dat er een manspersoon op de bank zat. Een heel erg donker manspersoon, welteverstaan, bijna tegen het zwarte aan, niet zwart, dus, voor de duidelijkheid. Jeetje, als ik dat zou zeggen dan staat mijn Twitter natuurlijk weer op rood. Dat is in het echt nog nooit gebeurd, want zoveel volgers heb ik niet. Dat betekent dat het aantal droef toeters, die met hun onder onderbuikgevoel allerlei zaken op Twitter kwakken, ook meevalt. Misschien is dat na deze column over. Met een goed Nederlands woord zal ik hen vooraf van repliek bedienen: FuckUm!

Zo gezegd zo gezegd, laat ik opschieten, men wordt nerveus van zoveel woorden. Deze zwarte man werd later mijn stiefvader. Een zeer intelligente, aardige, humoristische vader moet ik zeggen. Mijn moeder, parelwit, en afkomstig uit Zwolle werkt al jaren op een asielzoekerscentrum. Hierdoor kwam ze in contact met deze zwarte meneer uit Ghana. In de begintijd van haar werk bij het AZC mochten wij mee en spraken we mensen uit verschillende landen, die die landen waren ontvlucht. Tandartsen, chirurgen en normaal werkvolk, boeren, taxichauffeurs, die het geluk hadden gevlucht te zijn. Volgens mij kampte de wereld toen met de Eerste Golfoorlog. Mensen uit Irak en Iran voornamelijk verbleven op Nederlandse grond.

Mijn vriend en ik zijn verhuisd naar een volkswijk in West Amsterdam met weet ik hoeveel nationaliteiten. Heerlijk! Ook mijn buurman woont er net. Buurman loopt steeds vaker langs ons raam en vanuit ons tuintje antwoordde ik weleens op zijn groet. Hij kwam steeds vaker langs en soms draaide hij zelfs om met de fiets om mij nog eens te groeten. Merkwaardig, wat wil deze man?, dacht ik. Ik vroeg mijn vriend wat ik daar mee moest. Hij zei: ‘Praat eens met hem.’ Ik ben nou niet de meest verlegen manspersoon en toen ik langs zijn huis liep kwam hij naar buiten. Kennelijk had hij mijn naam eens gehoord en riep deze. Ik stopte om een praatje te maken.

‘Hallo Kamal, hoe is het?’ Ik ging niet in op het feit dat hij mijn naam wist.
‘Prima, dank je wel, en met u?’ Ik begin tegenover oudere mensen altijd met u, zo heb ik dat geleerd van mijn moeder. Simpel en met respect.
‘Wel goed,’ zei hij, maar direct daarachter aan zei hij dat hij gek werd van eenzaamheid.      ‘Jij bent toch mijn buurman.’ Ik had niet gelijk door wat hij bedoelde.
‘Ja, dat weet je toch?’ vroeg ik wat verbouwereerd.
‘Ja, maar je bent toch mijn buurman?’  herhaalde hij nogmaals.
‘Dan moeten wij toch praten als buurman, ik ben helemaal alleen al een jaar. We kunnen toch praten?’ Toen viel het kwartje pas.

Ik maakte een afspraak om binnenkort koffie te drinken en samen met hem te gaan praten. Ik vermoed zomaar dat ik veel ga leren over Bagdad. Hij is een man op leeftijd, tandarts en heeft stralend witte tanden. Deze man heeft jarenlang een schitterend huis gehad en werk en een leven. Abrupt kapot gemaakt door, piep, dat mag uzelf invullen.

Er lopen veel projecten voor deze mensen in het land; vluchtelingenwerk en andere organisaties waar ze zich bij aan kunnen sluiten. (Of dit genoeg is, ik denk het niet!) Dat ga ik hem volgende keer vertellen, want alleen, helemaal alleen zijn we immers nooit. Het is maar of je nog interesse in elkaar hebt. Als Zijlstra’s feestje doorgaat dan hoeven we ons straks geen zorgen meer te maken over nieuwe mensen, toch? (droef toeter!!) Gaan we dan wel goed om met de mensen die er al zijn?

Advertisements

About Kamal Bergman

Ik ben een Nederlandse schrijver en ik schrijf columns, blogs en korte verhalen. Ik woon en werk in Amsterdam. Naast schrijven ben ik muzikant in de band The Sound Press en werk ik in het sociaal domein. Op dit moment werk ik aan een nieuw boek over twee totaal verschillende homoseksuele jongens, die gevangen zitten in oude tradities, geloofsovertuigingen, familiaire omstandigheden en een maatschappij die mensen uitsluit en tegenover...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s