Spagaat, helemaal niet!

Spagaat, helemaal niet!

Een onderbelicht fenomeen in onze maatschappij: halfbloedjes. U vermengt twee mensen en u creëert daaruit de halfbloedjes; meestal sterke mensen, moet ik zelf zeggen.
Neem nu Jesse Klaver, een halfbloed, Marokkaans en Nederlands-Indisch. Hij gebruikt zijn beide kanten, zijn bloed, zijn karakter en zijn persoonlijkheid. Wat hij naar voren brengt vanuit zijn ik – en of dat nou zijn Nederlandse skill of zijn Marokkaanse gedrag is- kan hij zelf bepalen. Monotoon is hij niet.
Ik raadpleegde mijn moeder over mijn eigen positieve gedragseigenschappen van mijn Marokkaanse zijde: open, onverschrokken, makkelijk contact makend. Ga er maar aan staan. De mindere eigenschappen heb ik maar even weggelaten. Het fenomeen halfbloedjes kunnen een brug vormen, waar men nu vaak wiggen drijft. Een simpele ongelovige exegese.

Volgens filosoof, boekenschrijver en vrouwenkenner Thierry Baudet, zijn wij bezig met het Nederlandsche volk homeopathisch (middel dat in pure vorm dezelfde symptomen opwekt als de ziekte zelf) te verdunnen met alle volkeren van de wereld. Een boude uitspraak, van een tijd geleden, waarmee antropoloog en socioloog Baudet in opspraak kwam en die hij later enigszins wegmasseerde, maar die wel nog wat uitleg behoeft. Deze column kan, gezien de omstandigheden en het voortdurend actueel karakter, als oppositie gezien worden. Een goede tegenhanger van de vele opinies over kleur, verschil en discriminatie en racisme.

Door de wetenschap is al herhaaldelijk aangegeven dat middelen uit de homeopathie erg verdunt zijn. Men spreekt over: “Het extreem verdunde eindproduct” De elite hoeft zich dus geen zorgen te maken over verdunning, raszuiverheid- excuses, cultuurzuiverheid.

Ik vind dat jammer. Zij moeten zich zorgen maken. Veel mensen, die ik heb leren kennen zijn gemengd of hebben kinderen gemaakt, die nu halfbloed zijn. Daar zijn niet perse, sterkere of kinderen uitgekomen met betere genen, maar kinderen met ontzettend mooie koppies met evenveel intellect als een ander.

Met twee benen in verschillende culturen staan brengt niet alleen meer kennis van culturen mee, maar ook verbondenheid en een bepaalde mate van respect. Alleen om die reden al – er zijn zoveel andere redenen: voeding, seksueel, geschiedenis, kunst-  raad ik aan om culturen te mengen. Want als we het niet over ras kunnen hebben in deze discussie; zoveel verschillen we in onze lichamen DNA technisch gezien niet van elkaar, dan moet het over onze culturele verschillen gaan. En met wie je kun je dan het beste praten. Juist: die mooie, sterke, verschillend opgevoede halfbloedjes. Met mij, bijvoorbeeld.

 

 

Advertisements

About Kamal Bergman

Ik ben een Nederlandse schrijver en ik schrijf columns, blogs en korte verhalen. Ik woon en werk in Amsterdam. Naast schrijven ben ik muzikant in de band The Sound Press en werk ik in het sociaal domein. Op dit moment werk ik aan een nieuw boek over twee totaal verschillende homoseksuele jongens, die gevangen zitten in oude tradities, geloofsovertuigingen, familiaire omstandigheden en een maatschappij die mensen uitsluit en tegenover...
This entry was posted in Column, Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s